Stabijkennel v. 't Hollandse Hout, Lelystad       Ons jongste nest werd geboren op vrijdag 27 mei jl. De E-pups zijn inmiddels allemaal bij hun nieuwe baasjes.   Info over toekomstige nesten? Mail naar:   francis@friesestabij.net Startpagina Wie zijn wij Onze honden Onze nesten Onze pups Komend nest Links Gefokte dekreuen       E-nest: Pup Piccola (pip) bleek een hartafwijking te hebben.     Het hele verhaal    Wat is een Ductus Botalli?  Pip wk 1-8     Van Logeerpartij tot Hartoperatie!  Begin september werd er besproken dat kleine Pip (Piccola) zou komen logeren voor een lang weekend v.a. de 14e. Echter, de dagen daaraan voorafgaand bleek dat Pip een luchtweginfectie had.  Op zich niet direct reden tot paniek maar in combinatie met een hartruisje dat al vanaf week 7 gehoord was vond ik het toch beter dat er onderzocht zou worden of er niets ernstigs aan de hand was.  Er werd besloten dat ik tijdens de logeerpartij met Pip naar de Universiteitskliniek Diergeneeskunde in Utrecht zou gaan om een hartecho te laten maken. Op maandag 19 september meldde ik mij met Pip om 9.00 uur bij de balie en gingen we naar de afdeling Cardiologie waar Pip eerst door een arts in opleiding werd onderzocht. Vervolgens kwam de cardioloog er bij om mee te luisteren en de diagnose te stellen. Helaas moest hij vaststellen dat er vrijwel zeker sprake was van een Open Ductus Botalli, een aangeboren hartafwijking. De echo die gemaakt werd bevestigde dit vermoeden   Aan mij was vervolgens de taak om dit slechte nieuws aan de baasjes van Pip te vertellen en met hen te beslissen wat we gingen doen. Er waren 2 mogelijkheden in Utrecht: een echt chirurgisch ingrijpen via de borstkas waarbij het bloedvat dat zich had moeten sluiten (maar dat dus bij de geboorte niet had gedaan) af te knellen of het plaatsen van een ingenieus soort cupje via de lies in het bloedvat bij het hart.   De 1e methode zou een zeer groot risico tot mogelijk doodbloeden hebben omdat het vaak zeer slecht te zien zou zijn of men om het vat heen afknelt of er dwarsdoorheen steekt met desastreuze gevolgen. Dit klonk niet aanlokkelijk maar de 2e methode had weliswaar een veel grotere kans op slagen maar zou richting de 2500-3000 euro gaan kosten!!! En al zou ik tot de aanschafprijs van de pup meebetalen dan nog leek dit mij niet acceptabel voor wie dan ook.   Na het bespreken van de mogelijkheden met de baasjes van Pip (die nog op vakantie waren) ben ik op zoek gegaan naar meer info. Dierenartsen afgebeld, andere Stabijbezitters met soortgelijke ervaringen gesproken en uiteraard met een van de FAC-leden (Fokadvies comm. NVSW) van gedachten gewisseld. Eerder was ik al eens bij een dierenarts geweest (voor iets anders) die veel ervaring met deze hartaandoening zou hebben, nooit gedacht dat ik er binnen korte tijd zelf voor zou komen met een pup!   Deze arts nam alle twijfel weg. Hij had al veel van deze operaties uitgevoerd en allen met succes! Pip zou al binnen een week geholpen kunnen worden, wel moest ze vrij blijven van kuchen en geen antibiotica krijgen. Pip bleef ook deze week bij ons om haar 2 x een lange reis te besparen. Ze paste heel goed in onze roedel en was dikke maatjes met Dieuwke, soms zaten ze zelfs samen in 1 bench!   De avond voor de operatie moest Pip nuchter blijven en op maandag 26 september stapte ik met een dikke brok in mijn keel en stijf van de zenuwen met haar in de auto voor de reis naar Leeuwarden. Ik moest haar daar achterlaten, ze zou nogmaals onderzocht worden en vervolgens zou de operatie aan het eind van de ochtend plaatsvinden, via de borstkas! Na een kop koffie ging ik weer naar huis want Pip zou ook zeker de nacht moeten blijven. De tijd verstreek langzaam maar eindelijk rond een uur of 1 kwam het verlossende telefoontje: de operatie was geslaagd en het bloedvat was gedicht. Nu was het afwachten hoe ze zich de komende uren zou ontwikkelen. Uiteraard belde ik direct naar baasje Inge en samen huilden we onze spanningen even weg! Aan het eind van de middag was Pip al buiten geweest, had geplast, gepoept en gedronken en het ging prima!   Dinsdag 27 september haalden we, Inge, haar dochter Marloes en ik, Pip op in Leeuwarden en na een korte pauze in Lelystad mocht zij dan eindelijk, exact 4 maanden oud, aan een gezond leven bij Inge, Arjen, Marloes en Lianne beginnen!   Inmiddels zijn we een maand verder en met Pip gaat het uitstekend! Zij komt goed aan, heeft meer dan voldoende energie en steelt het hart van iedereen. We kijken al uit naar de wandeling met de andere pups later deze maand!   Zo kwam er een mooi einde aan een hele spannende tijd: voor ons als fokker van dit nestje maar vooral voor de baasjes van Pip. Wij zijn van mening dat er nog te vaak te licht gedacht wordt over een hartruisje bij een pup van 7 a 8 wkn. Ook bij ons werd er op die leeftijd door de artsen gezegd dat zij er vast wel overheen zou groeien maar inmiddels weten we beter. Wilt u meer weten over onze ervaringen omtrent deze hartaandoening en de operatie, neem dan gerust contact op via ons e-mail adres!   Tot slot: de operatie zelf heeft uiteindelijk slechts een kleine 600 euro gekost, wel wat anders dan 3000 toch!